ماشین‌حساب شکر کربن‌گیری

درباره این ابزار

شکر کربن‌گیری مقدار سنجیدهٔ شکر قابل تخمیر — معمولاً شکر ذرت (دکستروز) یا ساکارز معمولی — است که درست پیش از بطری‌کردن به آبجو اضافه می‌شود تا مخمر باقی‌مانده بتواند آن را تخمیر کند و CO₂‌ای تولید کند که آبجو را به‌طور طبیعی در بطری بسته گازدار می‌کند. مقدار درست به سطح هدف کربناسیون بر حسب حجم‌های CO₂ (معمولاً ۲٫۲ تا ۲٫۸ برای بیشتر سبک‌های ایل، بیشتر برای سبک‌های بلژیکی)، حجم آبجو و مهم‌تر از همه بالاترین دمایی که آبجو هنگام تخمیر به آن رسیده است بستگی دارد، چون آبجوی گرم‌تر از پیش CO₂ محلول باقی‌مانده کمتری دارد و برای رسیدن به همان کربناسیون نهایی به شکر کربن‌گیری بیشتری نیاز دارد.

آبجوسازان خانگی این محاسبه را در هر دسته پیش از روز بطری‌کردن انجام می‌دهند، چون شکر بسیار کم آبجو را بی‌گاز می‌گذارد و شکر بسیار زیاد می‌تواند بطری‌ها را تا حد فوران یا، در موارد نادر، ترکیدن بطری بیش‌ازحد گازدار کند.

این ماشین‌حساب حجم دسته، بالاترین دمایی که آبجو به آن رسیده و حجم‌های CO₂ هدف شما را می‌گیرد و سپس مقدار دقیق شکر ذرت یا شکر معمولی را که برای کربناسیون ایمن و دقیق باید اضافه شود برمی‌گرداند.