محاسبه‌گر توزیع آبشاری

درباره این ابزار

آبشار توزیع ترتیب لایه‌لایه‌ای است که عواید یک صندوق سرمایه‌گذاری خصوصی، یک مشارکت املاک و مستغلات، یا خروج یک استارتاپ بر پایه آن به طرف‌های مختلف پرداخت می‌شود و چنان ساختار یافته که هر «سطل» باید کاملاً پر شود پیش از آنکه پول به لایه بعدی سرازیر گردد. یک آبشار معمول چنین پیش می‌رود: (۱) بازگشت سرمایه — شرکای محدود (LP) نخست سرمایه اولیه خود را پس می‌گیرند؛ (۲) بازده ترجیحی (نرخ آستانه) — شرکای محدود پیش از آنکه شریک عمومی (GP) چیزی به دست آورد، حداقل بازدهی، معمولاً ۶ تا ۸ درصد در سال، دریافت می‌کنند؛ و (۳) سود مشارکت مدیر — سهم شریک عمومی (اغلب ۲۰ درصد) از سود باقی‌مانده، که با نسبتی توافقی با شرکای محدود تقسیم می‌شود. بسیاری از آبشارهای واقعی لایه‌ای برای جبران شریک عمومی میان آستانه و سود مشارکت می‌گنجانند؛ این ماشین‌حساب نسخه سه‌لایه بدون آن لایه را مدل می‌کند.

مدیران صندوق‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، گردانندگان مشارکت‌های ملکی و بنیان‌گذاران و سرمایه‌گذاران استارتاپی که شرایط خروج را مذاکره می‌کنند، از مدل‌سازی آبشار برای ساختاردهی و شفاف‌سازی دقیق نحوه تقسیم عواید فروش یا انحلال صندوق استفاده می‌کنند، زیرا ترتیب و آستانه‌ها به‌طور اساسی آنچه هر طبقه از سرمایه‌گذاران واقعاً دریافت می‌کند را تغییر می‌دهد — یک معامله ممکن است در شرایط ظاهری جذاب به نظر برسد اما پس از مدل‌سازی لایه‌های آستانه و کری، توزیعی بسیار متفاوت داشته باشد.

این ماشین‌حساب کل سرمایه سرمایه‌گذاری‌شده، عواید خروج، نرخ بازده ترجیحی و درصد کری شریک عمومی را می‌گیرد، نرخ ترجیحی را یک بار بر سرمایه سرمایه‌گذاری‌شده اعمال می‌کند (ورودی دوره نگهداری وجود ندارد، پس بازده انباشته در کل دوره نگهداری را وارد کنید) و عواید را لایه‌به‌لایه در آبشار پیش می‌برد تا دقیقاً ببینید هر طرف چقدر دریافت می‌کند.