ماشین‌حساب کالری نگهدارنده

درباره این ابزار

کالری نگهدارنده همان انرژی دریافتی روزانه‌ای است که وزن بدن شما را ثابت نگه می‌دارد — نه افزایش و نه کاهش — و با گرفتن نرخ سوخت‌وساز پایه (BMR، کالری‌هایی که بدن در استراحت کامل می‌سوزاند) و ضرب آن در ضریب فعالیتی که ورزش و تحرک روزانه را در نظر می‌گیرد محاسبه می‌شود. معادله میفلین-سنت جئور که در سال 1990 منتشر شد، فرمولی است که بیشتر متخصصان تغذیه امروزی و رهنمودهای تغذیه بالینی برای برآورد BMR ترجیح می‌دهند، چون در مطالعات اعتبارسنجی نشان داده شده برای بیشتر بزرگسالان از معادله قدیمی‌تر هریس-بندیکت مربوط به سال 1919 بهتر عمل می‌کند.

این عدد پایه، مرجعی است که هر هدف دیگری در برابر آن تعیین می‌شود: خوردن مداوم بالاتر از نگهدارنده به افزایش وزن می‌انجامد، خوردن پایین‌تر از آن به کاهش وزن، و اندازه این شکاف (معمولاً کسری یا مازاد ۵۰۰ کیلوکالری در روز) تعیین می‌کند این تغییر تقریباً با چه سرعتی رخ دهد، چون هر پوند چربی بدن معادل حدود ۳٬۵۰۰ کیلوکالری است. متخصصان تغذیه و مربیان تناسب اندام پیش از هر گفت‌وگویی درباره هدف کات یا بالک، نخست کالری نگهدارنده را حساب می‌کنند، چون هر هدف کالری بعدی چیزی جز نگهدارنده به‌علاوه یا منهای یک تعدیل نیست.

مشخصات بدنی و سطح فعالیت خود را وارد کنید تا این ماشین‌حساب BMR میفلین-سنت جئور شما را حساب کند و ضریب فعالیت متناظر را برای برآورد کالری نگهدارنده‌تان اعمال کند. این یک برآورد است، نه توصیه پزشکی.