ماشین‌حساب پیش‌بینی زمان مسابقهٔ کامرون

درباره این ابزار

فرمول کامرون که دیو کامرون، آمارگر دو و میدانی، در دههٔ 1990 ساخت، زمان پایان یک دونده را در یک مسافت از نتیجهٔ شناخته‌شده در مسافت دیگر با مدلی اندکی غیرخطی پیش‌بینی می‌کند، نه با بزرگ‌نمایی ساده و متناسب: T2 = T1 × (D2/D1) × a(D1) / a(D2)، که در آن a(D) = 13.49681 − 0.000030363 × D + 835.7114 / D^0.7905 و مسافت‌ها بر حسب متر هستند. جملهٔ تصحیح a(D) این واقعیت را در نظر می‌گیرد که با افزایش مسافت ضرباهنگ به‌طور طبیعی کند می‌شود، و همین آن را در مسافت‌های بسیار متفاوت مسابقه، مانند ۵ کیلومتر تا ماراتن، دقیق‌تر از ضریب ثابت می‌کند.

این ماشین‌حساب مسافت و زمان شناخته‌شدهٔ یک مسابقه را همراه با مسافت هدف می‌گیرد و زمان پایان پیش‌بینی‌شده را برمی‌گرداند. دوندگانی که برای مسابقه‌ای پیش‌رو ضرباهنگ هدف تعیین می‌کنند و مربیانی که برنامه‌های تمرین را بر اهداف زمانی واقع‌بینانه می‌سازند آن را — در کنار فرمول‌های مشابه مانند ریگل — برای تبدیل آمادگی اخیر مسابقه به انتظاری برای مسافتی دیگر به‌کار می‌برند، با این اذعان که استقامت ویژه و تمرین برای مسافت هدف همچنان اهمیت دارد.