Yüklenici ve Çalışan Maliyeti Hesaplama

Yan haklar ve vergiler dahil, çalışan mı yoksa yüklenici mi işe almak daha uygun görün.

Nasıl hesaplanır?

Araç iki yıllık tutarı karşılaştırır: çalışan maliyeti = M × (1 + Y ÷ 100) ve yüklenici maliyeti = Ü × S; burada M yıllık maaş, Y yük yüzdesi (maaşın üstüne eklenen işveren vergileri, yan haklar, ücretli izin ve diğer maliyetler), Ü yüklenicinin saatlik ücreti, S ise işin yapılması için gereken yıllık saattir. Fark çalışan maliyeti − yüklenici maliyeti olarak bulunur; yani negatif fark çalışanın daha ucuz olduğunu gösterir. Çalışanın efektif saatlik maliyeti çalışan maliyeti ÷ S formülüyle, yüklenicininkiyle aynı saat kullanılarak hesaplanır. Saat sıfırdan büyük olmalı, diğer girdiler negatif olmamalıdır. Yük oranı ülkeye ve işverene göre değiştiği için kendi rakamınızı kullanın.

Örnek hesaplama

Bir pozisyonun yıllık maaşı 80.000 dolar ve yük oranı %30 olsun; bir yüklenici 1.800 saat için saati 65 dolardan çalışıyor. Çalışan: 80.000 × 1,30 = $104.000,00. Yüklenici: 65 × 1.800 = $117.000,00. Fark: 104.000 − 117.000 = -$13.000,00; yani çalışan 13.000 dolar daha ucuzdur. Aynı 1.800 saate bölündüğünde çalışanın saatlik maliyeti 104.000 ÷ 1.800 = $57,78 olur, yüklenicinin saati ise 65 dolardır.

Bu örneği dene →

Sık yapılan hatalar

  • Yük oranını yüzde (30) yerine çarpan (1,3) olarak girmek; 1,3 değeri %1,3 yük sayılır.
  • Yalnızca maaşı yüklenici faturasıyla kıyaslamak; asıl amaç maaşa önce yan hakları, işveren vergilerini ve ücretli izni eklemektir.
  • Her ikisi için aynı saati düşünmeden kullanmak: çalışana tatil ve izin günleri de ödenir, yükleniciye ise yalnızca çalışılan saat faturalanır; bu yüzden her birinden gereken saat farklı olabilir.
  • Negatif farkı ters okumak: fark çalışan eksi yüklenicidir, negatif sayı çalışanı işe almanın daha ucuz olduğu anlamına gelir.
  • Aracın içermediği maliyetleri unutmak: işe alım, ekipman, yüklenicinin projeler arası boşluğu veya bir çalışanı yanlış sınıflandırmanın hukuki riski.

Kaynaklar

Bu hesaplama hakkında

Maaşlı bir çalışanın gerçek maliyeti, temel maaşının çok ötesine geçer; işveren bordro vergilerini (ABD'de Sosyal Güvenlik ve Medicare'in işveren payı gibi), sağlık sigortası ve emeklilik katkısı gibi yan hakları, ücretli izinleri ve diğer genel giderleri kapsar — bunların tümüne genellikle yük oranı (burden rate) denir ve tipik olarak temel maaşın üzerine 1,25 ila 1,4 kat ekler. Saatlik ücretle çalışan bir yüklenici ise yalnızca çalıştığı saatler için ödeme alır; işveren bordro vergisi veya yan hak yükümlülüğü yoktur, ancak iş güvencesi ve yan hak eksikliğini telafi etmek için genellikle daha yüksek bir saatlik ücret talep eder.

İşletme sahipleri, İK departmanları ve finans ekipleri, bir pozisyonu nasıl dolduracaklarına karar verirken bu karşılaştırmayı kullanır — sürekli ve temel bir işlev, genel giderler dahil edildiğinde genellikle çalışan olarak daha ucuz ve istikrarlıdır; kısa vadeli veya uzmanlık gerektiren proje işleri ise projeler arasında taşınacak bir yük oranı olmadığından genellikle yüklenici olarak daha ucuzdur.

Bu hesaplayıcı, vergi ve yan hak yükü dahil maaşlı bir çalışanın toplam işveren maliyetini toplar ve bunu saatlik ücretle bir yüklenici işe almanın eşdeğer maliyetiyle karşılaştırır; böylece işletmeniz için hangi seçeneğin gerçekten daha ucuz olduğunu görebilirsiniz.

Bu faydalı oldu mu?

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Yorumlar (1)

  • Editör ekibi

    Ek maliyet yüzdesi maaşın ötesindeki her şeyi içermelidir: yan haklar, işveren vergi ve primleri, ekipman ve yazılım. Saatler iki tarafta da kullanılır; çalışanın ücretli izni varsa fiilen çalışılan saati girin. Bir işin hukuken bağımsız çalışan mı yoksa işçi mi sayılacağı ayrı bir konudur ve bir danışmana sorulmalıdır. Ek maliyet rakamınıza hangi kalemleri dahil ediyorsunuz?

Popüler hesaplayıcılar

Tüm Hesaplayıcılar