Calculadora de frecuencia harmónica

Sobre esta calculadora

Nunha corda fixa polos dous extremos, as frecuencias permitidas das ondas estacionarias seguen fₙ = n·v / (2L), onde v é a velocidade da onda na corda, L é a lonxitude da corda e n é o número do harmónico (1, 2, 3...). O termo n=1 é a frecuencia fundamental (a nota que se percibe como o ton); n=2, 3 e os seguintes son sobretons, e xuntos esta serie harmónica completa determina o timbre característico dunha corda.

Os construtores de instrumentos (luthiers) usan esta relación para elixir a lonxitude, a tensión e a masa da corda e acadar os tons desexados en guitarras, violíns e pianos; os músicos úsana para entender por que pisar ou frear unha corda a acurta e fai o ton máis agudo; e o alumnado de física emprégaa como o exemplo resolto estándar das ondas estacionarias e da resonancia nun medio limitado. Introduce o número do harmónico, a velocidade da onda e a lonxitude da corda para obter a frecuencia.