ماشین‌حساب پس‌انداز تجمیع وام

درباره این ابزار

تجمیع بدهی یعنی جایگزین‌کردن چند مانده بدهی — کارت‌های اعتباری، وام‌های شخصی که هر کدام نرخ بهرهٔ خود را دارند — با یک وام جدید که همه را تسویه می‌کند، در حالت ایده‌آل با نرخ ترکیبی پایین‌تر. پس‌انداز (یا هزینهٔ) این کار به مقایسهٔ کل بهره‌ای برمی‌گردد که اگر بدهی‌های فعلی را با نرخ موجودشان تا پایان ادامه دهید می‌پردازید با کل بهرهٔ وام تجمیع جدید. در پیشنهادهای واقعی، مدت بازپرداخت به اندازهٔ نرخ اهمیت دارد — نرخ پایین‌تری که روی مدتی بسیار طولانی‌تر کشیده شود می‌تواند در مجموع بهرهٔ بیشتری هزینه داشته باشد، با اینکه قسط ماهانه کاهش می‌یابد.

این ماشین‌حساب مانده کل، نرخ بهرهٔ ترکیبی فعلی، نرخ پیشنهادی وام تجمیع و یک مدت بازپرداخت بر حسب ماه را می‌گیرد که برای هر دو مسیر اعمال می‌کند. سپس کل بهره در هر یک را مقایسه می‌کند تا پس‌انداز خالص (یا هزینهٔ اضافه)، قسط ماهانهٔ جدید و تفاوت ماهانه را نشان دهد. چون مدت در هر دو طرف یکی است، نتیجه اثر شکاف نرخ را جدا می‌کند؛ اگر وام‌دهنده مدت طولانی‌تری پیشنهاد کند، قسط ماهانه و هزینهٔ کل را در آن مدت خودتان مقایسه کنید. وام‌گیرندگانی که کارت انتقال مانده یا وام تجمیع شخصی را ارزیابی می‌کنند، و مشاوران اعتباری که به مشتریان دربارهٔ راهبرد تسویهٔ بدهی مشاوره می‌دهند از آن استفاده می‌کنند تا فراتر از شعار «قسط ماهانهٔ کمتر» را ببینند و بررسی کنند که تجمیع واقعاً کل بهرهٔ پرداختی را کم می‌کند، نه فقط اندازهٔ قسط را.