ماشین‌حساب سن‌یابی کربن-۱۴

درباره این ابزار

سن‌یابی کربن-۱۴ سن مواد زنده‌ای را که زمانی زنده بوده‌اند با اندازه‌گیری اینکه چه مقدار از ¹⁴C اصلی‌شان به نیتروژن-۱۴ واپاشیده است برآورد می‌کند. موجودات زنده تا زمانی که با جو کربن مبادله می‌کنند نسبت ¹⁴C ثابتی را حفظ می‌کنند، اما این مبادله با مرگ متوقف می‌شود و پس از آن ¹⁴C با نیمه‌عمر ۵٬۷۳۰ سال واپاشیده می‌شود: سن = −(نیمه‌عمر / ln 2) × ln(کسر باقی‌مانده)، یا به‌طور معادل، کسر باقی‌مانده پس از زمان t برابر (1/2)^(t/5730) است.

باستان‌شناسان و زمین‌شناسان از این روش برای تاریخ‌گذاری بقایای آلی — چوب، استخوان، زغال، صدف، منسوجات — تا حدود ۵۰٬۰۰۰ سال قدمت به‌طور قابل‌اعتماد استفاده می‌کنند، که فراتر از آن ¹⁴C باقی‌مانده آن‌قدر ضعیف می‌شود که نمی‌توان دقیق اندازه‌گیری‌اش کرد، و به همین دلیل روش اصلی برای تاریخ‌گذاری همه‌چیز از آتش‌های اردوگاه باستانی تا طومارهای دریای مرده است.