ماشین‌حساب کلاس Killip

درباره این ابزار

طبقه‌بندی Killip که Killip و Kimball در سال 1967 معرفی کردند، مقیاسی چهارسطحی و کنار بستر است که شدت نارسایی قلبی را در بیمار پس از انفارکتوس حاد میوکارد صرفاً بر پایهٔ یافته‌های معاینهٔ فیزیکی طبقه‌بندی می‌کند — بدون نیاز به تصویربرداری یا آزمایش. کلاس I یعنی نشانه‌ای از نارسایی قلبی نیست؛ کلاس II رال خفیف یا ریتم گالوپ S3 را اضافه می‌کند؛ کلاس III یعنی ادم ریوی آشکار؛ و کلاس IV شوک کاردیوژنیک است، با مرگ‌ومیر بیمارستانی که در گذشته از حدود 6% در کلاس I تا بیش از 50% در کلاس IV به‌شدت بالا می‌رفته است.

پزشکان اورژانس و متخصصان قلب کلاس Killip را کنار بستر و ظرف چند دقیقه پس از ورود بیمار به کار می‌برند تا پیش از آنکه امتیازهای دقیق‌تر خطر (مانند GRACE یا TIMI) از روی آزمایش و تصویربرداری محاسبه شوند، خطر را اولویت‌بندی کنند و شدت پایش و درمان را تعیین کنند.