เครื่องคำนวณ Killip Class

เกี่ยวกับเครื่องคำนวณนี้

การจัดระดับ Killip ซึ่งคิลลิปและคิมบัลล์เสนอไว้ในปี 1967 เป็นมาตราส่วนสี่ระดับข้างเตียงที่ใช้จัดชั้นความรุนแรงของภาวะหัวใจล้มเหลวในผู้ป่วยหลังกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน โดยอาศัยเพียงผลการตรวจร่างกาย ไม่ต้องใช้ภาพถ่ายหรือผลแล็บ ระดับ I หมายถึงไม่มีสัญญาณของภาวะหัวใจล้มเหลว ระดับ II มีเสียงกรอบแกรบเบา ๆ ในปอดหรือเสียงหัวใจจังหวะม้าวิ่ง S3 เพิ่มเข้ามา ระดับ III หมายถึงปอดบวมน้ำชัดเจน และระดับ IV คือภาวะช็อกจากหัวใจ โดยอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลในอดีตเพิ่มสูงขึ้นอย่างชันจากราว 6% ในระดับ I เป็นมากกว่า 50% ในระดับ IV

แพทย์ฉุกเฉินและแพทย์โรคหัวใจใช้ระดับ Killip ข้างเตียงภายในไม่กี่นาทีหลังผู้ป่วยมาถึง เพื่อคัดแยกความเสี่ยงและกำหนดความเข้มข้นของการเฝ้าระวังและการรักษา ก่อนที่จะคำนวณคะแนนความเสี่ยงที่ละเอียดกว่า (เช่น GRACE หรือ TIMI) จากผลแล็บและภาพถ่ายได้