ماشین‌حساب واپاشی نمایی

درباره این ابزار

واپاشی نمایی کمیتی را توصیف می‌کند که با نرخی متناسب با مقدار فعلی‌اش کاهش می‌یابد و از N = N₀·e^(−kt) پیروی می‌کند، که در آن N₀ مقدار اولیه، k ثابت واپاشی و t زمان سپری‌شده است. همین معادله زیربنای واپاشی پرتوزا است (که در آن k از طریق k = ln(2)/t½ به نیمه‌عمر ماده مربوط می‌شود)، دفع دارو از جریان خون در فارماکوکینتیک، تخلیهٔ خازن در مدارهای RC، و سرد شدن یک جسم داغ به‌سوی دمای محیط (قانون سرمایش نیوتن).

فیزیک‌دانان، شیمی‌دانان، داروشناسان و مهندسان از این محاسبه برای یافتن اینکه پس از زمانی معین چه مقدار از یک ایزوتوپ پرتوزا باقی مانده است (در کربن‌سنجی و دوزبندی پزشکی هسته‌ای)، چه مقدار از دارو هنوز در بدن فعال است، یا یک سیگنال یا ولتاژ با گذشت زمان چگونه محو می‌شود استفاده می‌کنند. مقدار اولیه، ثابت واپاشی و زمان سپری‌شده را وارد کنید تا مقدار باقی‌مانده را بیابید.