เครื่องคำนวณพื้นที่ผิวไฟไหม้รวมของร่างกาย (TBSA)

เกี่ยวกับเครื่องคำนวณนี้

กฎแห่งเก้า ซึ่งเสนอโดยศัลยแพทย์ Alexander Wallace ในปี 1951 แบ่งร่างกายผู้ใหญ่ออกเป็นส่วนต่าง ๆ ที่แต่ละส่วนคิดเป็นราว 9% (หรือจำนวนเท่าของ 9%) ของพื้นที่ผิวร่างกายทั้งหมด ได้แก่ ศีรษะและคอ 9% แขนแต่ละข้าง 9% ลำตัวด้านหน้าและด้านหลังด้านละ 18% ขาแต่ละข้าง 18% โดยนับฝีเย็บเป็น 1% ที่เหลือ กฎนี้ให้แพทย์ฉุกเฉินและพยาบาลกู้ชีพประเมินอย่างรวดเร็วข้างเตียงว่าแผลไหม้กินพื้นที่ผิวหนังเท่าใด โดยไม่ต้องใช้แผนภูมิพื้นที่ผิวร่างกายแบบละเอียด ซึ่งสำคัญเพราะความรุนแรงของแผลไหม้และความต้องการสารน้ำแปรผันตามเปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ผิวที่ได้รับผลกระทบ ไม่ใช่ขนาดสัมบูรณ์ของแผลไหม้

เปอร์เซ็นต์พื้นที่ผิวร่างกายทั้งหมดนั้นจึงถูกป้อนเข้าสู่ สูตร Parkland ซึ่งพัฒนาที่โรงพยาบาล Parkland Memorial ในเมืองดัลลัสโดย ดร. Charles Baxter ในช่วงทศวรรษ 1960 เพื่อประมาณการให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ คือ 4 mL ของสารน้ำคริสตัลลอยด์ต่อน้ำหนักตัวหนึ่งกิโลกรัมต่อหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของ TBSA ที่ไหม้ ภายใน 24 ชั่วโมงแรก โดยให้ครึ่งหนึ่งของปริมาตรนั้นใน 8 ชั่วโมงแรกนับจากเวลาที่บาดเจ็บ หน่วยดูแลแผลไหม้และทีมอุบัติเหตุใช้ค่านี้เป็นจุดตั้งต้นของการให้สารน้ำในผู้ใหญ่ที่มีแผลไหม้รุนแรง แล้วปรับอัตราการให้ในภายหลังตามปริมาณปัสสาวะและอาการทางคลินิกอื่น ๆ

เครื่องคำนวณนี้ประมาณ TBSA ที่ไหม้จากกฎแห่งเก้า แล้วนำสูตร Parkland มาใช้กับเปอร์เซ็นต์นั้นและน้ำหนักตัวที่กำหนด เพื่อประมาณปริมาตรสารน้ำใน 24 ชั่วโมงแรกและใน 8 ชั่วโมงแรก