برآورد خطر غربالگری چهارگانه

درباره این ابزار

برآورد خطر غربالگری چهارگانه آزمون غربالگری پیش از تولد سه‌ماههٔ دوم را مدل می‌کند که چهار نشانگر سرم مادر — AFP (آلفافتوپروتئین)، hCG، استریول غیرکونژوگه (uE3) و اینهیبین-A — را اندازه می‌گیرد و هر یک با مقادیر مورد انتظار برای سن بارداری مقایسه می‌شود تا نسبت درستنمایی تولید شود. این ماشین‌حساب نسبت درستنمایی ترکیبی را که وارد می‌کنید در خطر پایهٔ تریزومی ۲۱ بر پایهٔ سن مادر ضرب می‌کند تا خطری تعدیل‌شده بدهد، همان منطقی که در گزارش آزمون واقعی به کار می‌رود، که به شکل «۱ از N» (مثلاً ۱ از ۲۵۰) در کنار خطر پایهٔ مبتنی بر سن به‌تنهایی و خطر تعدیل‌شده به‌صورت درصد نشان داده می‌شود.

چون سن مادر به‌تنهایی پیش‌بینی‌کنندهٔ ضعیفی است (بیشتر نوزادان مبتلا به سندرم داون از مادران زیر ۳۵ سال به دنیا می‌آیند، صرفاً چون بارداری‌های بسیار بیشتری در سنین پایین‌تر رخ می‌دهد)، ترکیب آن با داده‌های نشانگر زیستی تشخیص را به‌طور چشمگیری بهبود می‌دهد. متخصصان زنان و زایمان و مشاوران ژنتیک از نتایج غربالگری چهارگانه، که معمولاً بین هفته‌های ۱۵ و ۲۰ انجام می‌شود، برای تصمیم‌گیری دربارهٔ لزوم آزمون‌های تشخیصی بیشتر مانند آمنیوسنتز استفاده می‌کنند — اما مانند هر آزمون غربالگری، این یک احتمال است، نه تشخیص.