Kalkulator dyfrakcji na pojedynczej szczelinie

O tym kalkulatorze

Gdy światło przechodzi przez wąską pojedynczą szczelinę, rozprasza się i na ekranie tworzy wzór jasnych i ciemnych prążków zamiast ostrego cienia — to bezpośredni dowód falowej natury światła. Ciemne prążki (minima dyfrakcyjne) występują tam, gdzie a sin θ = mλ, przy czym a to szerokość szczeliny, λ długość fali, θ kąt względem osi środkowej, a m całkowity rząd (1, 2, 3...); położenie na ekranie wynika z θ i odległości szczeliny od ekranu.

Studenci fizyki weryfikują tę zależność w klasycznym laboratorium z pojedynczą szczeliną, a inżynierowie optyki i spektroskopiści używają jej do przewidywania, jak wąskie apertury, wiązki laserowe i szczeliny spektrometrów rozpraszają światło — co jest kluczowe przy projektowaniu przyrządów, które muszą rozróżniać drobne szczegóły widmowe lub przestrzenne.