Calculator enkele-spleetdiffractie

Over deze rekenmachine

Wanneer licht door een smalle enkele spleet gaat, spreidt het zich uit en vormt het op een scherm een patroon van heldere en donkere franjes in plaats van een scherpe schaduw, een directe demonstratie van de golfnatuur van licht. De donkere franjes (diffractieminima) treden op waar a sin θ = mλ, met a de spleetbreedte, λ de golflengte, θ de hoek ten opzichte van de centrale as en m de gehele orde (1, 2, 3...); de positie op het scherm volgt uit θ en de afstand tussen spleet en scherm.

Natuurkundestudenten verifiëren dit verband in het klassieke enkele-spleetpracticum, terwijl optische ingenieurs en spectroscopisten het gebruiken om te voorspellen hoe smalle openingen, laserstralen en spectrometerspleten licht zullen spreiden, wat cruciaal is bij het ontwerpen van instrumenten die fijne spectrale of ruimtelijke details moeten onderscheiden.