محاسبه‌گر شکاف اسمولار

درباره این ابزار

شکاف اسمولار تفاوت میان اسمولالیتهٔ سرم اندازه‌گیری‌شدهٔ بیمار (با اسمزسنج نقطهٔ انجماد آزمایشگاه) و اسمولالیتهٔ محاسبه‌شده از الکترولیت‌های روتین است: 2×Na + گلوکز/18 + BUN/2.8 (سدیم بر حسب mmol/L، گلوکز و BUN بر حسب mg/dL). شکاف کمتر از حدود ۱۰ mOsm/kg طبیعی است؛ شکاف بیشتر یعنی ماده‌ای فعال از نظر اسمزی در خون حل شده که فرمول محاسبه‌ای آن را در نظر نمی‌گیرد.

پزشکان اورژانس و سم‌شناسان از شکاف اسمولار برای غربال بلع الکل‌های سمی — اتیلن گلیکول، متانول، ایزوپروپانول — استفاده می‌کنند، وقتی بیمار با اسیدوز متابولیک با شکاف آنیونی بی‌توجیه مراجعه می‌کند، چون این مواد اسمولالیتهٔ اندازه‌گیری‌شده را مدت‌ها پیش از آنکه در پانل شیمی استاندارد دیده شوند بالا می‌برند. همچنین کنار پرقندی خون شدید، مسمومیت الکلی یا نارسایی کلیه بررسی می‌شود، جایی که شکاف غیرمنتظرهٔ بالا به‌جای آنکه به‌تنهایی تشخیص باشد، آزمایش‌های بیشتر را موجب می‌شود.