جستجوی کد از روی عبارت وضعیت HTTP

درباره این ابزار

هر کد وضعیت HTTP که در RFC 9110 (و پیشینیانش RFC 7231 و RFC 2616) تعریف شده یک کد عددی سه‌رقمی را با یک عبارت دلیل استاندارد جفت می‌کند — «200 OK»، «404 Not Found»، «502 Bad Gateway» — و این ابزار جست‌وجوی معکوس را انجام می‌دهد: عبارت را تایپ کنید (فرقی نمی‌کند حروف بزرگ باشند یا کوچک)، کد و دستهٔ آن را بگیرید که به‌صورت صدگانه‌ای که به آن تعلق دارد نشان داده می‌شود — 1xx اطلاعاتی، 2xx موفقیت، 3xx تغییر مسیر، 4xx خطای کلاینت، 5xx خطای سرور. عبارت‌های ثبت‌شدهٔ استاندارد را پوشش می‌دهد، از جمله موارد کمتر رایج مانند «418 I'm a Teapot» و «429 Too Many Requests»، اما نام‌های قدیمی‌تر «Payload Too Large» (413) و «Unprocessable Entity» (422) را می‌شناسد، نه عبارت‌بندی جدیدتر RFC 9110 یعنی «Content Too Large» و «Unprocessable Content».

توسعه‌دهندگان بک‌اند، طراحان API و مهندسان DevOps وقتی سراغ این ابزار می‌روند که خط لاگ یا پیام خطایی را می‌خوانند که فقط عبارت را نشان می‌دهد، وقتی مستندات API می‌نویسند، یا وقتی تصمیم می‌گیرند از یک نقطهٔ پایانی تازه کدام دستهٔ کد را برگردانند — دانستن اینکه یک عبارت در دههٔ ۴۰۰ می‌افتد فوراً مشکل سمت کلاینت را نشان می‌دهد نه خطای سرور، که شیوهٔ برخورد پایش و هشداردهی با آن را تغییر می‌دهد.