Ҳисобкунаки тақсими иҷора аз рӯи андозаи ҳуҷра

Дар бораи ин ҳисобкунак

Баробар тақсим кардани иҷора байни ҳамхонаҳо ин далелро нодида мегирад, ки ҳуҷраҳо кам вақт як андоза мебошанд, бинобар ин ин ҳисобкунак ба ҷои он иҷораи умумиро мутаносиб аз рӯи масоҳати ҳар ҳуҷра бо футҳои мураббаъ тақсим мекунад: ҳиссаи ҳар ҳамхона ба (масоҳати ҳуҷраи ӯ ÷ масоҳати умумии ҳамаи ҳуҷраҳо) × иҷораи умумӣ баробар аст. Иҷоранишине, ки дар як манзили сеҳуҷрагии 600 фути мураббаъ ҳуҷраи 200 фути мураббаъ дорад, аз се як ҳиссаи иҷораро месупорад, дар ҳоле ки касе дар ҳуҷраи хурдтари 100 фути мураббаъ мутаносибан камтар месупорад.

Ин усули ба масоҳат асосёфта яке аз усулҳои бештар тавсияшаванда барои ҳамхонаҳое мебошад, ки шартномаи иҷораро муҳокима мекунанд (дар баробари усулҳои «одилонагии ҳуҷраи хоб» ва «нархи бозор»), зеро он шаффоф аст, бо лентаи ченкунӣ ба осонӣ асоснок мешавад ва аз баҳс дар бораи он ки кӣ сазовори ҳуҷраи калонтар аст, ҷилавгирӣ мекунад.

Ҳамхонаҳои нав, ки шартномаи иҷораи муштарак имзо мекунанд, иҷорадиҳандагоне, ки ба иҷоранишинон барои тақсим кардани ҳисоби умумӣ кӯмак мерасонанд, ва субиҷоракорон онро барои мувофиқа кардан дар бораи рақами одилона пеш аз рӯзи кӯчидан истифода мебаранд, ки иҷораи умумӣ ва андозаҳо ё масоҳати ҳар ҳуҷраро ворид мекунанд, то тақсими муфассал ба даст оянд.