ماشین‌حساب اندازه آبگرمکن

درباره این ابزار

تعیین اندازهٔ آبگرمکن ذخیره‌ای به تطبیق ظرفیت مخزن و نرخ بازیابی آن با تقاضای ساعت اوج خانوار برمی‌گردد — شلوغ‌ترین ساعت مصرف آب گرم، مثل یک بازهٔ صبحگاهی دوش‌های پشت‌سرهم به‌علاوهٔ یک نوبت ماشین ظرفشویی. کوچک‌گرفتن اندازه، نفر آخر صف را با دوش سرد تنها می‌گذارد؛ بزرگ‌گرفتن، انرژی آماده‌به‌کار را برای گرم نگه داشتن آبی که کسی استفاده نمی‌کند هدر می‌دهد. سازندگان دقیقاً به همین دلیل یک درجه‌بندی ساعت نخست (FHR) منتشر می‌کنند، چون خروجی قابل‌استفادهٔ مخزن در یک اوج تقاضا به‌دلیل مخلوط‌شدن آب سرد ورودی و گرم‌شدن دوباره هنگام تخلیه، از ظرفیت اسمی گالنی‌اش بیشتر است.

این ماشین‌حساب تعداد افراد خانوار و سطح مصرف آب گرم کم، متوسط یا زیاد را می‌گیرد، تقاضای ساعت اوج را تقریباً ۸، ۱۲ یا ۱۸ گالن به ازای هر نفر برآورد می‌کند، آن را بر ۰٫۷۰ تقسیم می‌کند تا بخشی از مخزن را که واقعاً قابل‌استفاده است لحاظ کند، و اندازهٔ استاندارد بعدی مخزن به بالا (۳۰ تا ۱۲۰ گالن) را توصیه می‌کند. صاحب‌خانه‌هایی که آبگرمکن فرسوده را عوض می‌کنند، لوله‌کش‌هایی که نصب را قیمت می‌دهند و مالکانی که واحدها را برای واحدهای اجاره‌ای اندازه می‌گیرند از آن برای پرهیز از خرید مخزنی که در شلوغ‌ترین لحظات خانوار آب گرمش تمام می‌شود — یا پرداخت پول ظرفیتی که هرگز لازم نیست — استفاده می‌کنند.