محاسبه‌گر تکانه نسبیتی

درباره این ابزار

این ماشین‌حساب تکانهٔ نسبیتی را با p = γ·m·v می‌یابد، که در آن فرمول کلاسیک p = m·v در عامل لورنتس γ = 1/√(1−v²/c²) ضرب می‌شود. در سرعت‌های روزمره γ اساساً ۱ است و نتیجه با مکانیک نیوتنی یکسان است، اما با نزدیک شدن سرعت v جسم به سرعت نور c، γ تند رشد می‌کند — تکانه بسیار سریع‌تر از سرعت افزایش می‌یابد، که بخشی از دلیل این است که هیچ جسم جرم‌داری واقعاً نمی‌تواند به سرعت نور برسد: برای این کار به تکانه (و انرژی) بی‌نهایت نیاز است.

فیزیکدانان ذرات از آن هنگام طراحی شتاب‌دهنده‌ها و تحلیل برخوردهای پرانرژی استفاده می‌کنند، جایی که ذرات به‌طور معمول با کسر قابل‌توجهی از c حرکت می‌کنند؛ اخترفیزیکدانان برای مدل‌سازی جت‌های نسبیتی سیاه‌چاله‌ها و رفتار پرتوهای کیهانی پرانرژی؛ و دانشجویان فیزیک آن را مثال اصلی حل‌شده در نخستین مطالعهٔ نسبیت خاص می‌دانند. جرم سکون و سرعت جسم (به‌صورت کسری از سرعت نور) را وارد کنید تا تکانهٔ نسبیتی آن را ببینید.