ماشین‌حساب دایره گیجی

درباره این ابزار

دایره گیجی (CoC) بزرگ‌ترین لکهٔ تاری است که چشم انسان در چاپ نهایی یا تصویر روی صفحه هنوز به‌عنوان یک نقطهٔ واضح می‌پذیرد — مقدار مرجعی که همهٔ فرمول‌های عمق میدان و فاصلهٔ هایپرفوکال بر آن بنا شده‌اند. این مقدار از تقسیم قطر حسگر بر یک ثابت شرایط مشاهده تقریب زده می‌شود، که معمولاً حدود ۱۵۰۰ برای وضوح حساس یا ۱۴۴۲–۱۷۳۰ بسته به استاندارد به کار رفته است، به‌طوری که حسگر فول‌فریم (قطر ۴۳٫۳ mm) نزدیک ۰٫۰۲۹ mm می‌شود و حسگر میکرو فوتس (۲۱٫۶ mm) نزدیک ۰٫۰۱۵ mm.

چون CoC با اندازهٔ حسگر مقیاس می‌گیرد، دیافراگم و فاصلهٔ کانونی یکسان در فرمت‌های مختلف عمق میدان کاملاً متفاوتی می‌دهند — و دقیقاً به همین دلیل است که عکس فول‌فریم با f/2.8 کم‌عمق‌تر از عکس معادل APS-C یا میکرو فوتس به نظر می‌رسد. فیلم‌بردارها، عکاسان و سازندگان لنز و دوربین مقدار CoC یک حسگر معین را برای محاسبهٔ دقیق جدول‌های عمق میدان، فاصله‌های هایپرفوکال و نشانه‌های فوکوس‌کشی به کار می‌برند.