ماشین‌حساب نسبت پوشش دارایی

درباره این ابزار

نسبت پوشش دارایی نشان می‌دهد در صورت انحلال شرکت، دارایی‌های ملموس آن تا چه حد می‌توانند بدهی‌هایش را بازپرداخت کنند: (کل دارایی‌ها − دارایی‌های نامشهود − بدهی‌های جاری بدون احتساب بدهی کوتاه‌مدت) ÷ بدهی کل. کسر دارایی‌های نامشهودی مانند سرقفلی و حق اختراع، صورت کسر را به دارایی‌هایی محدود می‌کند که وام‌دهنده واقعاً می‌تواند بفروشد، و کسر بدهی‌های جاری غیربدهی، تعهداتی (مانند حساب‌های پرداختنی) را در نظر می‌گیرد که در روند انحلال پیش از دارندگان بدهی پرداخت می‌شوند.

تحلیلگران اعتباری و مؤسسات رتبه‌بندی اوراق قرضه از این نسبت برای سنجش میزان پشتوانه‌ای که دارایی‌های ملموس شرکت در صورت بروز مشکل برای دارندگان اوراق فراهم می‌کند استفاده می‌کنند، وام‌دهندگان تجاری اغلب آن را به‌عنوان حداقل آستانه‌ای که وام‌گیرنده باید حفظ کند مستقیماً در تعهدات قراردادی وام می‌نویسند، و تیم‌های خزانه‌داری و مالی شرکتی آن را رصد می‌کنند تا با این تعهدات سازگار بمانند و توان پرداخت بدهی را با رقبا مقایسه کنند.