ماشین‌حساب استهلاک MACRS

درباره این ابزار

MACRS (سامانه اصلاح‌شده بازیافت شتاب‌دار بها) روش استهلاکی است که سازمان مالیاتی آمریکا برای بیشتر دارایی‌های کسب‌وکاری که پس از سال 1986 به بهره‌برداری رسیده‌اند الزامی کرده و جزئیات آن در نشریه 946 سازمان مالیاتی آمده است. MACRS به‌جای مستهلک‌کردن یکنواخت یک دارایی در طول عمرش، با روش مانده نزولی کسورات بزرگ‌تر را به سال‌های نخست می‌آورد و سپس در میانه دوره بازیافت، به‌محض آنکه استهلاک خط مستقیم کسر بزرگ‌تری بدهد، به آن روش سوئیچ می‌کند.

دارایی‌ها بر پایه عمر مفید مورد انتظارشان در طبقات بازیافت سازمان مالیاتی گروه‌بندی می‌شوند — اموال ۳ ساله (برخی ابزارها)، اموال ۵ ساله (خودروها، رایانه‌ها، تجهیزات اداری)، اموال ۷ ساله (مبلمان اداری و بیشتر تجهیزات دیگر کسب‌وکار) و اموال ۱۰ ساله، در میان دیگر طبقات — و بیشتر کسب‌وکارها قرارداد نیم‌سال را به کار می‌برند، که دارایی را چنان در نظر می‌گیرد که گویی دقیقاً در میانه سال نخست به بهره‌برداری رسیده، صرف‌نظر از تاریخ واقعی خرید، و در نتیجه در سال اول و در سال پایانی هرکدام نیمی از کسر را می‌دهد.

صاحبان کسب‌وکار و حسابداران هر سال مالیاتی از محاسبات استهلاک MACRS برای تعیین هزینه استهلاک قابل کسر یک دارایی معین در سال بازیافت معین استفاده می‌کنند و اغلب آن را با هزینه‌کرد ماده 179 یا استهلاک تشویقی به‌عنوان راه‌های جایگزین برای مستهلک‌کردن سریع‌تر همان خرید مقایسه می‌کنند.