Ҳисобкунаки сатҳи захираи мин-макс

Талаботи рӯзона, вақти расонидан, захираи бехатарӣ ва давраи аз назар гузарониро ворид кунед, то сатҳҳои мин. ва макс.-и захираро гиред.

Тарзи истифода

  1. Қиматҳои худро дар майдонҳои боло ворид кунед.
  2. Барои дидани натиҷа фавран тугмаи «Ҳисоб кардан»-ро пахш кунед.
  3. Барои нусхабардории пайванди натиҷа тугмаи «Мубодила»-ро истифода баред.

Дар бораи ин ҳисобкунак

Усули мин-макс барои захира нуқтаи фармоиши такрорӣ («мин») ва ҳадди боло («макс»)-и захираро муқаррар мекунад. Ҳадди ақал (талаботи миёнаи рӯзона × вақти расонидан) + захираи бехатарӣ аст — нуқтае, ки дар он фармоиши нав бояд оғоз шавад, то захира пеш аз омадани пуркунӣ тамом нашавад. Ҳадди аксар ба ин фарогирии давраи аз назар гузаронидаро илова мекунад.

Ҳамин ки захира ба ҳадди ақал мефурояд, фармоиш гузошта мешавад, то захира то ҳадди аксар баргардонида шавад; захираи бехатарӣ авҷи талабот ё таъхири таъминкунандагонро бидуни оғози хатми захира ҷаббида мегирад. Гурӯҳҳои харид ва анбор ин чаҳорчӯбаро ҳамчун алтернативаи оддии қоидамонанд ба низомҳои мураккабтари пешбинии талабот истифода мебаранд.

Оё ин муфид буд?

Шумо метавонед то 3 вокуниш интихоб кунед.

Шарҳҳо

  • Аввалин шарҳро шумо нависед.

Калькуляторҳои машҳур

Ҳамаи калкуляторҳо